پرزیدنت آیزنهاور Eisenhower در هفتم اوت ۱۹۵۳ (شانزدهم امرداد ۱۳۳۲) و در یک نطق مطبوعاتی از گسترش نفوذ کمونیسم در ایران ابزار نگرانی کرد. به دولت وقت ایران به ریاست زنده یاد محمد مصدق گفت که انتظار نداشته باشد ایالات متحده در چنان شرایطی سکوت پیشه کند. به دنبال انتشار سخنان او در جراید ایران موج اعتراضی توسط حزب توده هدایت و به خیابانها آورده شد. در جریان تظاهرات گسترده پیروان حزب توده اخبار ورود محرمانه ژنرال شوارتسکوف آمریکایی و شاهزاده اشرف پهلوی (از تبعید) به ایران گوش به گوش رسانده شد. گمانه زنی در خصوص رخداد وقایعی آغاز شده بود.

وابستگان دیپلوماتیک سفارت آمریکا در تهران به وزیر کشور وقت – دکتر صدیقی – متذکر شدند چنانچه دولت مطبوع او هیچگونه پشتیبانی از احزاب و عقاید کمونیستی ندارد بهتر آنکه به سرکوب تظاهرات بپردازد. بگفته ی دیپلوماتهای آمریکایی خطر حمله به سفارت آمریکا، کنسولگریهای آمریکا در سراسر ایران، موسسات فرهنگی و آموزشی آمریکایی در جریان تظاهرات حزب توده که با نفرت و انزجار از آمریکا همراه بوده شدت گرفته بود. در مکاتبات دکتر صدیقی با مقامات سفارت آمریکا در تهران به کرات بر صلح آمیز بودن تظاهرات تأکید شده و همچنین کشور ایران بعنوان مملکتی آزاد معرفی شده است که در آن تجمعات و راهپیمایی ها مادامی که به تخریب اموال عمومی و جرم و جنایت کشیده نشود آزاد است.