یکصد و یازده سال پیش در روز سی ام ژوئیه (هشتم امرداد) معمار آلمان نوین درگذشت. اوتو فن بیسمارک Otto Von Bismarck نابغه ی سیاسی یا بهتر گفته باشم سیاستمدار نابغه ی ملل ژرمن در «امپراتوری پروس» بود. آرمان او اتحاد همه ی اقوام ژرمن تحت یک حکومت واحد بود که با نبوغ و تلاش توانست آنرا تحقق بخشد. به گفته ی خودش با طراحی سه جنگ محدود مقدمات فروپاشی امپراتوریهای فرسوده ی «شلسویگ-هلشتاین» و «پروس» را موجب شد، مناطق ژرمن نشین کشورهای دانمارک و فرانسه را پس گرفت و کشور متحد آلمان متولد شد. به مدت بیست و هشت سال هم صدراعظم، نخستین صدراعظم آلمان واحد بود. او تمام معادلات سیاسی زمانه ش را بهم ریخت و امپراتوری که او بنیان نهاد در اوایل قرن بیستم و پس از نخستین جنگ بین الملل در فرایندی صلح آمیز به یک جمهوری دموکراتیک مبدل گشت. اما از آنجا که ملت نوظهور آلمانی تبار به حد نیاز مشق دموکراسی نکرده بودند از دل «جمهوری وایمار» آلمان، مستبدی خون آشام ظهور کرد که خود را مؤسس سومین امپراتوری (رایش سوم) می دانست. آدولف هیتلر فاشیست که کاملاً دموکراتیک به نخست وزیری رسیده بود، پله های ترقی و تصاحب کامل قدرت را با اعمال فراقانونی و قلدرانه طی کرد و یکجا خود را با افتخاری پوشالی جانشین ویلهلم یکم (زمامدار قرون وسطایی رایش یکم در هزاره ای قبل) و ویلهلم دوم (امپراتور رایش دوم به زمان صدارت بیسمارک) می شناخت. اما امپراتوری شکست ناپذیر هیتلری که به گفته ی خود او قرار بود هزاران سال بر زمین فرمانروایی کند با جنگ دوم بین الملل شکست. ملت آلمان برای سالیان دراز جنگ سرد به دو مملکت شرقی تحت اراده ی بلوک کمونیست و مملکت غربی تحت نفوذ بلوک سرمایه داری تجزیه شد. با فروپاشی شوروی، جمهوری فدرال آلمان متحد متولد شد که یکی از نمونه ترین دموکراسی های حال حاضر جهان است. آلمانها که دیگر بسیار مشق دموکراسی کرده اند اکنون ارزش آزادی می شناسند و میدانند که قدرت در دست زنان بهتر نمایندگی می شود. بر کسی پوشیده نیست که یک بانوی آلمانی در مقام والاترین شخص مملکت و فرمانده ی کل قوای نظامی و انتظامی بعنوان نخست وزیر به نیابت از طرف ملّت متحد آلمان، اکنون حکومت را در دست دارد و دل مردمانش را همچنین. این دولت عزت است که مستدام می ماند!

فراموش نکنیم سی و هفت سال پیش در چنین روزی، سخنگوی نیروی دریایی ارتش «اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» با افتخار و غرور آنچنانی اعلام داشت که این نیرو قادر است در یک لحظه تمامی ناوگان دریایی ممالک بلوک غرب به رهبری آمریکا در سراسر آبهای جهان را نابود سازد. کمتر از هجده سال بعد جز نامی ننگین در تاریخ از آن رژیم باقی نمانده بود. ولو یک قایق موتوری تحت آن آرمان، امروز در آبهای جهان حضور ندارد. آری، ادموند بُرک Edmund Burke – فیلسوف شهیر انگلیسی سده ی هجدهم میلادی – حق داشت با اطمینان اعلام کند، امپراتوریهای استبدادی لاجرم زیر بار وزن سنگین خود می شکنند و با همان نیرو فرو می ریزند.