تی. اچ. گرین T. H. Green از اندیشمندان متمایز مملکت بریتانیا بوده است. او که در سده نوزدهم و از 1838 تا 1882 میلادی می زیست با مکتب انگلیسی سر جنگ داشت. تمام همتش در جهت رد ادله رایج در اثبات تجربه گرایی بود. در همین زمینه ادعایی دارد در رد تفکر «تجربی بودن امر دانش». نگرش او در یک نگاه، شباهت و قرابت بسیاری با امر پیشینی بودن دانش در نگاه کانت دارد. ادله او در رد آراء بنتهام، میل، سیدویگ، لاک و هیوم بکار رفته است. او دلشیفته مکتب آلمانی تفکر فلسفی بود. در همین سنّت هم تحصیل کرد. مهم ترین اثر او «مقدمه ای بر اخلاق» Prolegomena to Ethics-1883 نام دارد. ببینیم ادله او در رد نگاه تجربی بودن امر دانش چیست.

1-      اگر تجربه مبنای دانش باشد، می بایست در زیرساخت مفاهیم متمرکز بوده باشد.

2-      تمام مفاهیم نسبی هستند.

3-      نسبیت ها محصول فهم می باشند. (فهم امری پیشینی است.)  

4-      بنابراین، جملگی تجربیات انسانی می بایست محصول فهم باشند.

5-      هرآنچه به واسطه تجربه ذکر شود واقعی است؛ هرآنچه محصول فهم باشد واقعی نیست.

6-      لذا، هیچ دانش تجربی موجود نیست.  

دیوید برینک David Brink استاد حال حاضر کرسی فلسفه اخلاق و سیاست دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در بازبینی آراء و اندیشه های گرین که از قضا در سنّت تفکر سیاسی بریتانیا بی تاثیر نبوده است، همت کرده است. اثرPerfectionism and the Common Good-2003 تلاشی است در همین زمینه.