دوران کودکی نسل من در حالی طی شد که "ترین­ها" تنها در ایالات متحده آمریکا بود و دست اکثریتی از مردمان این کره­ی خاکی از آن کوتاه بود. بخشی از رویای آمریکایی و قدرت بی­رقیبش در عرصه اقتصاد و سیاست بین­الملل برخاسته از همین بنا کردن برترین­ها بود. اما اکنون داستان جهان تغییر کرده است. دیگر "ترین­ها" در خاک ایالات متحده آمریکا نیست.

 تفکر نیست­انگار (Nihilism) - آرمان متولد در قرن نوزدهم - چنین وانمود می­کند که با علم واقعیات سر و کار دارد. این نحله­ی فکری اعتقاد دارد که تمامی باورها و اعتقادات بشری انعکاس ارزشهای ذهنی فردی است بنابراین نمی­تواند انعکاس واقعیت باشد. آنچه این مکتب بیان­گر آن است سقوط امر حسی در جهان بیرونی در جدایی از امر «مجهول» فراحسی است. از اینروست که نیست­انگاری با تمامی مفاهیم و ساختارهای جهان مدرن بجز سکولاریسم (Secularism) مشکل دارد و آنان را به چالش می­کشد. البته اینها همه صرفاً ادعاست. بزرگترین نقطه ضعف نیست­انگاری همان درجا زدن در ردیف سکولاریسم منحط مدرنیته­ی غربی است.